خطبه اول: 90/7/15
توصيه به تقوي:
عن الرضا(ع): جف القلم بحقيقه الکتاب من الله بالسعاده لمن آمن واتقي، والشقاوه من الله تبارک و تعالي لمن کذب و عصي.
امام رضا فرمود: نوشتار کتاب الهي به صورت قطعي بر اين تعلق گرفته که که سعادت براي کسي که اهل ايمان و تقوا باشد و شقاوت براي کسي است که تکذيب کند دين خدا را و اهل گناه و معصيت باشد.
موضوع: شرحي بر حديث سلسله الذهب
مقام معظم رهبري در باره امام رضا(ع) يک جمله بسيار عميق و زيبايي دارند که حکايت از اهميت حضور وي در ايران و برکات آن دارد.
معظم له فرمودند: امام هشتم(ع) ولى نعمت معنوى و فكرى و مادى ملت ما است.
معناي اين جمله اين است که همه سرمايه هاي فکري ما در ايران اسلامي از سر سفره وجود با برکت امام رضا به دست آمده است .
معنويت حاکم بر ملت از برکت وجود اوست و همه محصولات فکري نيز از وجود اوست چرا که در زمان آنحضرت بود که علوم ديني در ايران به شکوفايي خود رسيد و تجلي روشني پيدا کرد.
يکي از محصولات مهم فرهنگي و علمي باقي مانده از آنحضرت همان حديث و روايت سلسلة الذهب است.
مرحوم شيخ صدوق اين روايت را در کتب مختلف خودشان آورده وبراي آن چندين سند ذکر مي نمايند .تنها در کتاب توحيد براي اين روايت سه سند دارند که ما تنها به يکي از آنها اشاره مي کنيم:
حدثنا محمد بن موسى بن المتوكل رضي الله عنه ، قال : حدثنا أبو الحسين محمد بن جعفر الأسدي ، قال : حدثنا محمد بن الحسين الصوفي ، قال : حدثنا يوسف ابن عقيل ، عن إسحاق بن راهويه ، قال : لما وافى أبو الحسن الرضا عليه السلام بنيسابور وأراد أن يخرج منها إلى المأمون اجتمع إليه أصحاب الحديث فقالوا له : يا ابن رسول الله ترحل عنا ولا تحدثنا بحديث فنستفيده منك ؟ وكان قد قعد في العمارية ، فأطلع رأسه وقال : سمعت أبي موسى بن جعفر يقول : سمعت أبي جعفر بن محمد يقول : سمعت أبي محمد بن علي يقول : سمعت أبي علي بن الحسين يقول : سمعت أبي الحسين ابن علي بن أبي طالب يقول : سمعت أبي أمير المؤمنين علي بن أبي طالب يقول : سمعت رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم يقول : سمعت جبرئيل يقول : سمعت الله جل جلاله يقول : لا إله إلا الله حصني فمن دخل أمن من عذابي . قال : فلما مرت الراحلة نادانا . بشروطها وأنا من شروطها .
قال مصنف هذا الكتاب : من شروطها الاقرار للرضا عليه السلام بأنه إمام من قبل الله عز وجل على العباد ، مفترض الطاعة عليهم .
التوحيد - الشيخ الصدوق - ص 25
وقتي امام رضا عليه السلام به نيشابور رسيده و خواستند که از آنجا به سوي مامون بروند اهل حديث دور ايشان گرد آمده و عرض کردند : اي فرزند رسول خدا ، از اينجا مي روي و به ما حديثي نمي گويي تا به وسيله شما از آن حديث استفاده ببريم؟ حضرت در عماره( کجاوه شتر) نشسته بودند . پس سر خود را بيرون آورده و فرمودند از پدرم موسي بن جعفر شنيدم که مي گفت : از پدرم جعفر بن محمد شنيدم که مي گفت : از پدرم محمد بن علي شنيدم که مي گفت : از پدرم علي بن الحسين شنيدم که مي گفت : از پدرم حسين بن علي بن أبي طالب شنيدم که مي گفت : از پدرم امير مومنان شنيدم که مي گفت : از رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم شنيدم که مي گفت : از جبرئيل شنيدم که مي گفت : از خداوند جل جلاله شنيدم که مي فرمود : لا اله الا الله دژ مستحکم من است . پس هرکس که داخل آن شود از عذاب من ايمن است . پس وقتي که قافله به راه افتاد ، ما را صدا زده فرمودند البته ( اين مطلب و ايمني از عذاب) با شرائط خودش است . ومن هم از شرائط آن هستم .
مصنف اين کتاب ( شيخ صدوق) مي گويد : از شروط ايمني از عذاب اقرار به اين است که امام رضا عليه السلام ، امام است از طرف خداوند بر بندگانش و اطاعت او بر ايشان لازم است
شرحي در باره ورود به لا اله الا الله.
چگونه وارد حصن «لا اله الا الله شويم؟
بعضى ممكن است خيال كنند واردشدن در حصار لااله الااللَّه كه اين قدر دردسر ندارد! يك كلمه مى گوييم «لااله الّااللَّه ، وارد حصار مى شويم! امّا قضيه، به اين سادگى نيست. حصار لااله الّااللَّه، حصار حاكميت توحيدى است؛ حاكميت اللَّه است؛ حاكميت انحصارى خدا است. اين لااله الّااللَّه است! لااله الّااللَّه فقط اثبات وجود خدا نيست. در كنار اثبات وجود خدا، نفى شركاى خدا است، نفى بتها است كه «مادر بتها، بت نفس شما است . از همه بتها خطرناكتر، اين بتى است كه در درون و وجود ما است. اين خودخواهى، اين هوى و هوس، اين خواهشهاى نفسانى مخالفِ حكم الهى را كه در ما هست، اگر اطاعت كرديم، اسير نفس خود شده ايم و اين با حضور در حصار توحيد الهى منافات دارد. واردشدن در حصن خدا، يعنى با تمام وجود واردشدن، نه اين كه اسم حصن خدا را بر روى سينه نوشتن يا بر زبان جارى كردن. به قول معروف با حلواحلوا گفتن كه دهن انسان شيرين نمى شود! با گفتن لااله الّااللَّه - آوردن اسم اين حصار - كه انسان در حصار قرار نمى گيرد! بايد وارد شد. واردشدن اين است كه انسان تحت حاكميت خدا قرار گيرد، خودش را تحت تصرف خدا قرار دهد، به فرمان خدا گوش كند و با دستور خدا حركت كند، نه به فرمان شيطانها و طاغوتها و حكّام جائر و كافر يا كافرمنش يا به دستور نفس كه هر كدام شد، انسان از حصن لااله الّااللَّه خارج است.
عاملى كه ملتها را به فساد و به ضعف و به ذلّت و در نهايت به اضمحلال و فنا مى كشاند، همين عاملى است كه اين حديث، انسانها را از آن برحذر مى دارد.
امام باقر عليه السلام مي فرمود از جابر بن عبدالله انصاري شنيدم که مي گفت:
روزي من و علي عليه السلام نزد پيامبر خدا صلي الله عليه و آله نشسته بوديم. در اين هنگام عمر بن خطاب مشاجره کنان با مردي از راه رسيد.
پيامبر فرمود:« چه شده است؟
عمر گفت:« اين مرد از شما نقل مي کند که فرموده ايد هر کس بگويد « لا اله الا الله، محمد رسول الله ؛ (جز الله معبودي نيست، محمد فرستاده خداست) وارد بهشت مي شود.
آنگاه عمر افزود:« اگر مردم اين جمله را بشنوند در اعمال شان کوتاهي مي کنند. آيا شما اين جمله را گفته ايد؟
پيامبر خدا فرمود:« آري، من گفته ام، اما به شرط اينکه گوينده اين دو جمله، به دوستي و ولايت علي نيز تمسک کند. بحارالانوار، ج 39، ص298، حديث103.
خطبه دوم:
توصيه مجدد به تقوي:
مناسبتها:
1 ميلاد با سعادت امام رضا(ع) و پايان دهه کرامت.
2 هفته نيروي انتظامي.
3 هفته حج و قرار گرفتن در آستانه اعزام حجاج به حرم امن الهي.
4 ماجراي اختلاس ميلياردي از يکي از بانکهاي کشور.
در حالي که خصوصي سازي و کاهش اختيارات دولتي به عنوان يکي از روش هاي مقابله با فساد اقتصادي در کشورها توصيه شده است و در ايران نيز با جديت در حال اجراست، اما اجراي همين توصيه گاها به خاطر عدم رعايت موراد قانوني و عدم رضايت دقيق منجر به وقوع فساد مذکور از طريق توسعه فساد بخش خصوصي به بخش دولتي و سوء استفاده از منافذ فرار در نظام اقتصادي شده است.
به هر صورت يک اختلاس بزرگ در نظام اقتصادي کشور رخ داده است که مايه نگراني بسيار ي از مردم شده و دلسوزان انقلاب و نطام را ناراحنت کرده است و اين نيز حق مردم است و بايستي همه ما دلسوز نظام باشيم و حساسيت هاي ما نسبت به تخلفات بيشتر باشد.
اما اين نمي تواند حکايت از آن کند که نظام قدرت مقابله با آن را ندارد بلکه توان مقابله نظام در کشف و غلبه بر مفاسد اقتصادي مشهود است. و در اين خصوص قوه قضائيه با همکاري دولت و مجلس کميته اي را تشکيل داده و به بررسي دقيق اين موضوع با هدف برخورد با متخلفان و مسدود نمودن منافذ و مشکلات سيستم براي جلوگيري از تکرار در آينده مي پردازند.
کشف فساد اقتصادي يک پديده مرسوم در نهادهاي دموکراتيک و ناشي از سلامت عميق نظام است که منجر به افشاي اين سوء استفاده تنها پس از چند ماه شده و مجرمان آن دستگير شده اند.
و نکته مهم اين است که سرمايه بلوکه شده از متخلفان بيشتر از مقدار فساد است و اين نشانگر اين است که اموال عمومي قابل بازگشت است و انتظار نيز همان است با تدبير سه قوه به خصوص قوه قضاييه همه آن به نظام برگردد.
انتظار از قوه قضاييه سرعت، قدرت و قاطعيت بر مبناي عدالت در رسيدگي به پرونده است.
و در اين باره ضمن ابراز نگراني از اين اقدام تخلف و خطاي اقتصادي از همه همکاري و همگامي سه قوه در برخورد با موضوع که نشانه عزم جدي نظام در مقابله با فساد است تقدير مي نمايم.
قوه قضاييه، مجلس، وزارت اقتصاد ، بانک مرکزي و وزارت اطلاعات با آسيب شناسي فساد مالي اخير خلاهاي قانوني و اجرايي نظام پولي و مالي کشور را براي پيشگيري از بروز موارد مشابه پيگيري نمايند.
اما از همه اينها مهمتر اين است که به دنبال خشکاندن ريشه اين تخلفات باشيم نه مبارزه پس از وقوع جرم چرا که پيشگيري از جرم بسيار مهم تر از مبارزه با مجرم است و چرايي وقوع اين جرم ها را مقام معظم رهبري فرمودند که چون به فرامين رهبري در موارد مبارزه با مفاسد اقتصادي عمل نشده اين جرم ها واقع مي شود پس بايستي به سراغ اين برويم که فرمان هشت ماده اي مقام معظم رهبري را اجرا کنيم و با آن انتظار مردم را برآورده نماييم.
دهم ارديبهشت سال 1380، عالي ترين مقام جمهوري اسلامي ايران دستورالعملي را خطاب به سران سه قوه - يعني بالاترين مسئولين و خدمت گزاران نظام ـ صادر كردند.
در واقع اين نامه نيز فرماني بود در هشت بند و يك مقدمه ي مفصل كه مستقيماً قلب مفاسد اقتصادي را هدف گرفته بود. همين نامه بود كه بعدها به «فرمان هشت ماده اي مشهور شد.
اول: با آغاز مبارزه ى جدى با فساد اقتصادى، فريادها و نعره هاى مخالفت بلند خواهد شد. اين مخالفت ها از سوى كسانى خواهد بود كه از آن متضرر مي شوند. مبادا در عزم راسخ شما ترديد بيفكند.
دوم: ممكن است كسانى به خطا تصور كنند كه مبارزه با مفسدان موجب ناامنى اقتصادى و فرار سرمايه ها است. به اين اشخاص تفهيم كنيد كه به عكس، اين مبارزه موجب امنيت فضاى اقتصادى است.
سوم: كار مبارزه با فساد را به افراد مطمئن و برخوردار از سلامت و امانت بسپاريد.
چهارم: ضربه ى عدالت بايد قاطع، دقيق و ظريف باشد.
پنجم: بخش هاى مختلف نظارتى در سه قوه بايد با همكارى صميمانه، نقاط آسيب در گردش مالى كشور را شناسايى و آسيب زدايي كنند.
چندسال قبل بنده مسأله ى مبارزه با فساد را مطرح كردم و آن نامه ى هشت ماده اى را نوشتم، اما از داخل مجلس شوراى اسلامى - كه بايد مركز مبارزه ى با فساد باشد - فرياد اعتراض به اين شعار بلند شد؛ با اين بهانه كه مبارزه ى با فساد، سرمايه ها را از كشور فرارى مى دهد!
ششم: وزارت اطلاعات نقاط آسيب پذير در فعاليت هاى اقتصادى دولتىِ كلان مانند: معاملات و قراردادهاى خارجى، و سرمايه گذاري هاى بزرگ، طرح هاى ملى و نيز مراكز مهم تصميم گيرى اقتصادى و پولى كشور را پوشش اطلاعاتى دهد و به دولت و دستگاه قضايى يارى رساند.
هفتم: در امر مبارزه با فساد نبايد هيچ تبعيضى ديده شود. هيچ كس و هيچ نهاد و دستگاهى نبايد استثنا شود.
هشتم: با اين امر مهم و حياتى نبايد به گونه ى شعارى و تبليغاتى و تظاهرگونه رفتار شود. به جاى تبليغات بايد آثار و بركات عمل، مشهود گردد.
5 - سخنان ولي امر مسلمين در اجلاس بين الملي حمايت از فلسطين:
بيانات رهبر معظم انقلاب اسلامى در اجلاس فلسطين، كه در تهران برگزار شد، چنان تأثيرگذار و براى نقشه هاى غرب ويرانگر بود كه جهت كلى حركت مسائل اخير در باب فلسطين را تغيير داد؛ از اين رو شايسته است نگاهى خلاصه به اين بيانات و محورهاى اصلى آن داشته باشيم. نگاهى به اين سخنان حكيمانه نشان مى دهد كه مهم ترين محورهاى اين سخنان عبارتند از: فلسطين مسأله اول در ميان همه موضوعات مشترك كشورهاى اسلامى است.
به تعبير رهبر معظم انقلاب اسلامى: «مشخصات منحصر به فردى در اين مسأله وجود دارد:
اوّل: اين كه يك كشور مسلمان از ملت آن، غصب و به بيگانگانى كه از كشورهاى گوناگون گردآورى شده و جامعه اى جعلى و موزائيكى تشكيل داده اند، سپرده شده است.
دوم: آن كه اين حادثه بى سابقه در تاريخ، با كشتار و جنايت و ظلم و اهانت مستمر انجام گرفته است.
سوم: آن كه قبله اوّل مسلمانان و بسيارى از مراكز محترم دينى كه در اين كشور قرار دارد، به تخريب و توهين و زوال تهديد شده است.
چهارم: آن كه اين دولت و جامعه جعلى در حساس ترين نقطه جهان اسلام، از آغاز تا كنون، نقش يك پايگاه نظامى و امنيتى و سياسى را براى دولتهاى استكبارى باز كرده و محور غرب استعمارى كه به علل گوناگون، دشمن اتحاد و اعتلاء و پيشرفت كشورهاى اسلامى است، از آن همواره چون خنجرى در پهلوى امت اسلامى استفاده كرده است.
پنجم: آن كه صهيونيزم كه خطر اخلاقى و سياسى و اقتصادى بزرگى براى جامعه بشرى است، اين جاى پا را وسيله اى و نقطه اتكايى براى گسترش نفوذ و سلطه خود در جهان قرار داده است.
نكات ديگرى را هم مى توان بر اين ها افزود: هزينه مالى و انسانى سنگينى كه كشورهاى اسلامى تا كنون پرداخته اند؛ اشتغال ذهنى دولتها و ملتهاى مسلمان؛ رنج ميليونها آواره فلسطينى كه بسيارى از آنان پس از 6 دهه هنوز در اردوگاهها زندگى مى كنند؛ انقطاع تاريخ يك كانون مهم تمدنى در جهان اسلام و و و...
امروزه بر اين دلائل، يك نكته كليدى و اساسى ديگر افزوده شده است و آن نهضت بيدارى اسلامى است كه سراسر منطقه را فرا گرفته و فصل تازه و تعيين كننده اى در سرگذشت امت اسلامى گشوده است. اين حركت عظيم كه بيگمان مى تواند به ايجاد يك مجموعه مقتدر و پيشرفته و منسجم اسلامى در اين نقطه حساس جهان منتهى شود و به حول و قوه الهى و با عزم راسخ پيشروان اين نهضت، نقطه پايان بر دوران عقب ماندگى و ضعف و حقارت ملتهاى مسلمان بگذارد، بخش مهمى از نيرو و حماسه خود را از قضيه فلسطين گرفته است.
توصيه به تقوي:
عن الرضا(ع): جف القلم بحقيقه الکتاب من الله بالسعاده لمن آمن واتقي، والشقاوه من الله تبارک و تعالي لمن کذب و عصي.
امام رضا فرمود: نوشتار کتاب الهي به صورت قطعي بر اين تعلق گرفته که که سعادت براي کسي که اهل ايمان و تقوا باشد و شقاوت براي کسي است که تکذيب کند دين خدا را و اهل گناه و معصيت باشد.
موضوع: شرحي بر حديث سلسله الذهب
مقام معظم رهبري در باره امام رضا(ع) يک جمله بسيار عميق و زيبايي دارند که حکايت از اهميت حضور وي در ايران و برکات آن دارد.
معظم له فرمودند: امام هشتم(ع) ولى نعمت معنوى و فكرى و مادى ملت ما است.
معناي اين جمله اين است که همه سرمايه هاي فکري ما در ايران اسلامي از سر سفره وجود با برکت امام رضا به دست آمده است .
معنويت حاکم بر ملت از برکت وجود اوست و همه محصولات فکري نيز از وجود اوست چرا که در زمان آنحضرت بود که علوم ديني در ايران به شکوفايي خود رسيد و تجلي روشني پيدا کرد.
يکي از محصولات مهم فرهنگي و علمي باقي مانده از آنحضرت همان حديث و روايت سلسلة الذهب است.
مرحوم شيخ صدوق اين روايت را در کتب مختلف خودشان آورده وبراي آن چندين سند ذکر مي نمايند .تنها در کتاب توحيد براي اين روايت سه سند دارند که ما تنها به يکي از آنها اشاره مي کنيم:
حدثنا محمد بن موسى بن المتوكل رضي الله عنه ، قال : حدثنا أبو الحسين محمد بن جعفر الأسدي ، قال : حدثنا محمد بن الحسين الصوفي ، قال : حدثنا يوسف ابن عقيل ، عن إسحاق بن راهويه ، قال : لما وافى أبو الحسن الرضا عليه السلام بنيسابور وأراد أن يخرج منها إلى المأمون اجتمع إليه أصحاب الحديث فقالوا له : يا ابن رسول الله ترحل عنا ولا تحدثنا بحديث فنستفيده منك ؟ وكان قد قعد في العمارية ، فأطلع رأسه وقال : سمعت أبي موسى بن جعفر يقول : سمعت أبي جعفر بن محمد يقول : سمعت أبي محمد بن علي يقول : سمعت أبي علي بن الحسين يقول : سمعت أبي الحسين ابن علي بن أبي طالب يقول : سمعت أبي أمير المؤمنين علي بن أبي طالب يقول : سمعت رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم يقول : سمعت جبرئيل يقول : سمعت الله جل جلاله يقول : لا إله إلا الله حصني فمن دخل أمن من عذابي . قال : فلما مرت الراحلة نادانا . بشروطها وأنا من شروطها .
قال مصنف هذا الكتاب : من شروطها الاقرار للرضا عليه السلام بأنه إمام من قبل الله عز وجل على العباد ، مفترض الطاعة عليهم .
التوحيد - الشيخ الصدوق - ص 25
وقتي امام رضا عليه السلام به نيشابور رسيده و خواستند که از آنجا به سوي مامون بروند اهل حديث دور ايشان گرد آمده و عرض کردند : اي فرزند رسول خدا ، از اينجا مي روي و به ما حديثي نمي گويي تا به وسيله شما از آن حديث استفاده ببريم؟ حضرت در عماره( کجاوه شتر) نشسته بودند . پس سر خود را بيرون آورده و فرمودند از پدرم موسي بن جعفر شنيدم که مي گفت : از پدرم جعفر بن محمد شنيدم که مي گفت : از پدرم محمد بن علي شنيدم که مي گفت : از پدرم علي بن الحسين شنيدم که مي گفت : از پدرم حسين بن علي بن أبي طالب شنيدم که مي گفت : از پدرم امير مومنان شنيدم که مي گفت : از رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم شنيدم که مي گفت : از جبرئيل شنيدم که مي گفت : از خداوند جل جلاله شنيدم که مي فرمود : لا اله الا الله دژ مستحکم من است . پس هرکس که داخل آن شود از عذاب من ايمن است . پس وقتي که قافله به راه افتاد ، ما را صدا زده فرمودند البته ( اين مطلب و ايمني از عذاب) با شرائط خودش است . ومن هم از شرائط آن هستم .
مصنف اين کتاب ( شيخ صدوق) مي گويد : از شروط ايمني از عذاب اقرار به اين است که امام رضا عليه السلام ، امام است از طرف خداوند بر بندگانش و اطاعت او بر ايشان لازم است
شرحي در باره ورود به لا اله الا الله.
چگونه وارد حصن «لا اله الا الله شويم؟
بعضى ممكن است خيال كنند واردشدن در حصار لااله الااللَّه كه اين قدر دردسر ندارد! يك كلمه مى گوييم «لااله الّااللَّه ، وارد حصار مى شويم! امّا قضيه، به اين سادگى نيست. حصار لااله الّااللَّه، حصار حاكميت توحيدى است؛ حاكميت اللَّه است؛ حاكميت انحصارى خدا است. اين لااله الّااللَّه است! لااله الّااللَّه فقط اثبات وجود خدا نيست. در كنار اثبات وجود خدا، نفى شركاى خدا است، نفى بتها است كه «مادر بتها، بت نفس شما است . از همه بتها خطرناكتر، اين بتى است كه در درون و وجود ما است. اين خودخواهى، اين هوى و هوس، اين خواهشهاى نفسانى مخالفِ حكم الهى را كه در ما هست، اگر اطاعت كرديم، اسير نفس خود شده ايم و اين با حضور در حصار توحيد الهى منافات دارد. واردشدن در حصن خدا، يعنى با تمام وجود واردشدن، نه اين كه اسم حصن خدا را بر روى سينه نوشتن يا بر زبان جارى كردن. به قول معروف با حلواحلوا گفتن كه دهن انسان شيرين نمى شود! با گفتن لااله الّااللَّه - آوردن اسم اين حصار - كه انسان در حصار قرار نمى گيرد! بايد وارد شد. واردشدن اين است كه انسان تحت حاكميت خدا قرار گيرد، خودش را تحت تصرف خدا قرار دهد، به فرمان خدا گوش كند و با دستور خدا حركت كند، نه به فرمان شيطانها و طاغوتها و حكّام جائر و كافر يا كافرمنش يا به دستور نفس كه هر كدام شد، انسان از حصن لااله الّااللَّه خارج است.
عاملى كه ملتها را به فساد و به ضعف و به ذلّت و در نهايت به اضمحلال و فنا مى كشاند، همين عاملى است كه اين حديث، انسانها را از آن برحذر مى دارد.
امام باقر عليه السلام مي فرمود از جابر بن عبدالله انصاري شنيدم که مي گفت:
روزي من و علي عليه السلام نزد پيامبر خدا صلي الله عليه و آله نشسته بوديم. در اين هنگام عمر بن خطاب مشاجره کنان با مردي از راه رسيد.
پيامبر فرمود:« چه شده است؟
عمر گفت:« اين مرد از شما نقل مي کند که فرموده ايد هر کس بگويد « لا اله الا الله، محمد رسول الله ؛ (جز الله معبودي نيست، محمد فرستاده خداست) وارد بهشت مي شود.
آنگاه عمر افزود:« اگر مردم اين جمله را بشنوند در اعمال شان کوتاهي مي کنند. آيا شما اين جمله را گفته ايد؟
پيامبر خدا فرمود:« آري، من گفته ام، اما به شرط اينکه گوينده اين دو جمله، به دوستي و ولايت علي نيز تمسک کند. بحارالانوار، ج 39، ص298، حديث103.
خطبه دوم:
توصيه مجدد به تقوي:
مناسبتها:
1 ميلاد با سعادت امام رضا(ع) و پايان دهه کرامت.
2 هفته نيروي انتظامي.
3 هفته حج و قرار گرفتن در آستانه اعزام حجاج به حرم امن الهي.
4 ماجراي اختلاس ميلياردي از يکي از بانکهاي کشور.
در حالي که خصوصي سازي و کاهش اختيارات دولتي به عنوان يکي از روش هاي مقابله با فساد اقتصادي در کشورها توصيه شده است و در ايران نيز با جديت در حال اجراست، اما اجراي همين توصيه گاها به خاطر عدم رعايت موراد قانوني و عدم رضايت دقيق منجر به وقوع فساد مذکور از طريق توسعه فساد بخش خصوصي به بخش دولتي و سوء استفاده از منافذ فرار در نظام اقتصادي شده است.
به هر صورت يک اختلاس بزرگ در نظام اقتصادي کشور رخ داده است که مايه نگراني بسيار ي از مردم شده و دلسوزان انقلاب و نطام را ناراحنت کرده است و اين نيز حق مردم است و بايستي همه ما دلسوز نظام باشيم و حساسيت هاي ما نسبت به تخلفات بيشتر باشد.
اما اين نمي تواند حکايت از آن کند که نظام قدرت مقابله با آن را ندارد بلکه توان مقابله نظام در کشف و غلبه بر مفاسد اقتصادي مشهود است. و در اين خصوص قوه قضائيه با همکاري دولت و مجلس کميته اي را تشکيل داده و به بررسي دقيق اين موضوع با هدف برخورد با متخلفان و مسدود نمودن منافذ و مشکلات سيستم براي جلوگيري از تکرار در آينده مي پردازند.
کشف فساد اقتصادي يک پديده مرسوم در نهادهاي دموکراتيک و ناشي از سلامت عميق نظام است که منجر به افشاي اين سوء استفاده تنها پس از چند ماه شده و مجرمان آن دستگير شده اند.
و نکته مهم اين است که سرمايه بلوکه شده از متخلفان بيشتر از مقدار فساد است و اين نشانگر اين است که اموال عمومي قابل بازگشت است و انتظار نيز همان است با تدبير سه قوه به خصوص قوه قضاييه همه آن به نظام برگردد.
انتظار از قوه قضاييه سرعت، قدرت و قاطعيت بر مبناي عدالت در رسيدگي به پرونده است.
و در اين باره ضمن ابراز نگراني از اين اقدام تخلف و خطاي اقتصادي از همه همکاري و همگامي سه قوه در برخورد با موضوع که نشانه عزم جدي نظام در مقابله با فساد است تقدير مي نمايم.
قوه قضاييه، مجلس، وزارت اقتصاد ، بانک مرکزي و وزارت اطلاعات با آسيب شناسي فساد مالي اخير خلاهاي قانوني و اجرايي نظام پولي و مالي کشور را براي پيشگيري از بروز موارد مشابه پيگيري نمايند.
اما از همه اينها مهمتر اين است که به دنبال خشکاندن ريشه اين تخلفات باشيم نه مبارزه پس از وقوع جرم چرا که پيشگيري از جرم بسيار مهم تر از مبارزه با مجرم است و چرايي وقوع اين جرم ها را مقام معظم رهبري فرمودند که چون به فرامين رهبري در موارد مبارزه با مفاسد اقتصادي عمل نشده اين جرم ها واقع مي شود پس بايستي به سراغ اين برويم که فرمان هشت ماده اي مقام معظم رهبري را اجرا کنيم و با آن انتظار مردم را برآورده نماييم.
دهم ارديبهشت سال 1380، عالي ترين مقام جمهوري اسلامي ايران دستورالعملي را خطاب به سران سه قوه - يعني بالاترين مسئولين و خدمت گزاران نظام ـ صادر كردند.
در واقع اين نامه نيز فرماني بود در هشت بند و يك مقدمه ي مفصل كه مستقيماً قلب مفاسد اقتصادي را هدف گرفته بود. همين نامه بود كه بعدها به «فرمان هشت ماده اي مشهور شد.
اول: با آغاز مبارزه ى جدى با فساد اقتصادى، فريادها و نعره هاى مخالفت بلند خواهد شد. اين مخالفت ها از سوى كسانى خواهد بود كه از آن متضرر مي شوند. مبادا در عزم راسخ شما ترديد بيفكند.
دوم: ممكن است كسانى به خطا تصور كنند كه مبارزه با مفسدان موجب ناامنى اقتصادى و فرار سرمايه ها است. به اين اشخاص تفهيم كنيد كه به عكس، اين مبارزه موجب امنيت فضاى اقتصادى است.
سوم: كار مبارزه با فساد را به افراد مطمئن و برخوردار از سلامت و امانت بسپاريد.
چهارم: ضربه ى عدالت بايد قاطع، دقيق و ظريف باشد.
پنجم: بخش هاى مختلف نظارتى در سه قوه بايد با همكارى صميمانه، نقاط آسيب در گردش مالى كشور را شناسايى و آسيب زدايي كنند.
چندسال قبل بنده مسأله ى مبارزه با فساد را مطرح كردم و آن نامه ى هشت ماده اى را نوشتم، اما از داخل مجلس شوراى اسلامى - كه بايد مركز مبارزه ى با فساد باشد - فرياد اعتراض به اين شعار بلند شد؛ با اين بهانه كه مبارزه ى با فساد، سرمايه ها را از كشور فرارى مى دهد!
ششم: وزارت اطلاعات نقاط آسيب پذير در فعاليت هاى اقتصادى دولتىِ كلان مانند: معاملات و قراردادهاى خارجى، و سرمايه گذاري هاى بزرگ، طرح هاى ملى و نيز مراكز مهم تصميم گيرى اقتصادى و پولى كشور را پوشش اطلاعاتى دهد و به دولت و دستگاه قضايى يارى رساند.
هفتم: در امر مبارزه با فساد نبايد هيچ تبعيضى ديده شود. هيچ كس و هيچ نهاد و دستگاهى نبايد استثنا شود.
هشتم: با اين امر مهم و حياتى نبايد به گونه ى شعارى و تبليغاتى و تظاهرگونه رفتار شود. به جاى تبليغات بايد آثار و بركات عمل، مشهود گردد.
5 - سخنان ولي امر مسلمين در اجلاس بين الملي حمايت از فلسطين:
بيانات رهبر معظم انقلاب اسلامى در اجلاس فلسطين، كه در تهران برگزار شد، چنان تأثيرگذار و براى نقشه هاى غرب ويرانگر بود كه جهت كلى حركت مسائل اخير در باب فلسطين را تغيير داد؛ از اين رو شايسته است نگاهى خلاصه به اين بيانات و محورهاى اصلى آن داشته باشيم. نگاهى به اين سخنان حكيمانه نشان مى دهد كه مهم ترين محورهاى اين سخنان عبارتند از: فلسطين مسأله اول در ميان همه موضوعات مشترك كشورهاى اسلامى است.
به تعبير رهبر معظم انقلاب اسلامى: «مشخصات منحصر به فردى در اين مسأله وجود دارد:
اوّل: اين كه يك كشور مسلمان از ملت آن، غصب و به بيگانگانى كه از كشورهاى گوناگون گردآورى شده و جامعه اى جعلى و موزائيكى تشكيل داده اند، سپرده شده است.
دوم: آن كه اين حادثه بى سابقه در تاريخ، با كشتار و جنايت و ظلم و اهانت مستمر انجام گرفته است.
سوم: آن كه قبله اوّل مسلمانان و بسيارى از مراكز محترم دينى كه در اين كشور قرار دارد، به تخريب و توهين و زوال تهديد شده است.
چهارم: آن كه اين دولت و جامعه جعلى در حساس ترين نقطه جهان اسلام، از آغاز تا كنون، نقش يك پايگاه نظامى و امنيتى و سياسى را براى دولتهاى استكبارى باز كرده و محور غرب استعمارى كه به علل گوناگون، دشمن اتحاد و اعتلاء و پيشرفت كشورهاى اسلامى است، از آن همواره چون خنجرى در پهلوى امت اسلامى استفاده كرده است.
پنجم: آن كه صهيونيزم كه خطر اخلاقى و سياسى و اقتصادى بزرگى براى جامعه بشرى است، اين جاى پا را وسيله اى و نقطه اتكايى براى گسترش نفوذ و سلطه خود در جهان قرار داده است.
نكات ديگرى را هم مى توان بر اين ها افزود: هزينه مالى و انسانى سنگينى كه كشورهاى اسلامى تا كنون پرداخته اند؛ اشتغال ذهنى دولتها و ملتهاى مسلمان؛ رنج ميليونها آواره فلسطينى كه بسيارى از آنان پس از 6 دهه هنوز در اردوگاهها زندگى مى كنند؛ انقطاع تاريخ يك كانون مهم تمدنى در جهان اسلام و و و...
امروزه بر اين دلائل، يك نكته كليدى و اساسى ديگر افزوده شده است و آن نهضت بيدارى اسلامى است كه سراسر منطقه را فرا گرفته و فصل تازه و تعيين كننده اى در سرگذشت امت اسلامى گشوده است. اين حركت عظيم كه بيگمان مى تواند به ايجاد يك مجموعه مقتدر و پيشرفته و منسجم اسلامى در اين نقطه حساس جهان منتهى شود و به حول و قوه الهى و با عزم راسخ پيشروان اين نهضت، نقطه پايان بر دوران عقب ماندگى و ضعف و حقارت ملتهاى مسلمان بگذارد، بخش مهمى از نيرو و حماسه خود را از قضيه فلسطين گرفته است.
